Co zachwyciło drezdeńskich malarzy? Odpowiedź znajdziesz w Saskiej Szwajcarii

„… same grubasy, siedzą i jedzą tłuste kiełbasy”. Nie jedli tłustych kiełbas, tym bardziej nie siedzieli, tylko szli. Prawdę mówiąc, to się przemieszczali, wolno i statecznie. Zanim ktokolwiek się odezwał, wiedziałem, że mam przed sobą amerykańską wycieczkę. Ze względu na gabaryty niełatwo było ich wyminąć na wąskiej górskiej dróżce. Na kolejnym punkcie widokowym znalazłem się w tłumie rozgadanych i roześmianych Chińczyków, kilkanaście metrów dalej musiałem cierpliwie poczekać, aż Japończycy zrobią sobie nawzajem tradycyjne sto zdjęć. Potem minąłem jeszcze grupę dziarskich niemieckich emerytów, przez chwilę przemieszczałem się w towarzystwie Rosjan, by na koniec trafić na Polaków. Wycieczki nadciągały falami. Aby zrobić dobre zdjęcia – należało po prostu cierpliwie poczekać. No cóż, jeżeli planuje się wycieczkę na Bastei w słoneczną sobotę, to trudno oczekiwać samotności. I tak nie było źle, w porównaniu ze ściskiem, jaki panuje tutaj w sezonie letnim.

Saska Szwajcaria
Saska Szwajcaria

Park Narodowy Saska Szwajcaria (Szwajcaria Saksońska, Sächsische Schweiz)

Saską Szwajcarię na przełomie XVIII i XIX wieku rozsławili zauroczeni tutejszymi widokami malarze Akademii Drezdeńskiej. Piaskowcowe wzniesienia o fantazyjnych kształtach wyrzeźbionych przez erozję wręcz prosiły się o przeniesienie na płótna obrazów twórców epoki romantyzmu. Obecnie najciekawsze punkty Saskiej Szwajcarii łączy 112 kilometrowy malerweg (szlak malarzy). Największą popularnością wśród odwiedzających cieszy się grupa skalna zwana Bastei (baszty).

Bastei
Bastei. Turyści na punkcie widokowym

Dla wygody turystów już w XIX wieku zbudowano początkowo drewniany, a potem kamienny most. W okolicy wytyczono też kilkanaście punktów widokowych. Miejsce jest łatwo dostępne, więc nic dziwnego, że nieprzerwanie suną w jego kierunku autokary wypełnione po brzegi zwiedzającymi. Co ciekawe, w Polsce Saska Szwajcaria jest słabo rozpoznawalna i niełatwo na jej temat uzyskać wyczerpujące informacje.

Saska Szwajcaria
Saska Szwajcaria – Bastei. Most

Bastei (baszty)

Nie przepadam za tłumami lecz zwiedzanie Saskiej Szwajcarii zacząłem właśnie od Bastei. Wejście na kompleks skalny i most jest darmowe, jedynie krótka trasa widokowa kosztuje 2 euro (2015 rok). Moim zdaniem warto zapłacić, widoki z nawiązką zrekompensują wydatek. Dotrzeć do Bastei można na dwa sposoby. Pierwszy – dojechać do Oberrathen, a następnie przeprawić się na drugi brzeg Łaby. Niewątpliwą zaletą tej opcji jest podróż promem, wadą konieczność dość uciążliwego podejścia do głównych atrakcji i punktów widokowych. Łatwiej dojechać od strony Rathewalde na górny parking, skąd po płaskim prowadzi krótka trasa w kierunku mostu na Bastei. Wszystkie parkingi oczywiście płatne!

Saska Szwajcaria
Saska Szwajcaria. Widok na Łabę z Bastei

Wybraliśmy drugą opcję. Przed dotarciem do celu kilkakrotnie zatrzymywały nas piękne widoki. Trzeba było uwiecznić je na fotografii! Gdy wreszcie zostawiliśmy auto na parkingu i dostaliśmy się do skał, to dalej był już tylko bieg z jednego punktu widokowego na drugi, zakończony informacją, że karta w aparacie jest już zapełniona. Odczytałem to jako sygnał, aby zwolnić, zatrzymać się, odpocząć. Absolutnie rozumiem i podzielam zachwyty drezdeńskich malarzy – Bastei naprawdę jest unikalne, nie da się go opisać, trzeba zobaczyć.

Saska Szwajcaria
Saska Szwajcaria

Nasyceni widokami skał zeszliśmy stromą ścieżką nad brzeg jeziora Amselsee, by powędrować do pobliskiego wodospadu. Ani jedno, ani drugie miejsce nie zachwyciło, a wodospad okazał się maleńkim siuradełekiem. Do parkingu wróciliśmy innym, równie stromym szlakiem. Zejściem i podejściem nie należy się zbytnio stresować, jeżeli mógł tamtędy przejść orszak z młodą parą, ubraną w stroje i obuwie nie ułatwiające wędrowania po śliskich skałach, to przeciętnie sprawny turysta też sobie poradzi.

Saska Szwajcaria
Orszak panny młodej

Na obejściu Bastei spędziliśmy prawie 5 godzin i nie wyobrażam sobie, aby można było cały szlak pokonać szybciej, szczególnie, gdy się namiętnie fotografuje. Przy okazji pobytu na Bastei można wybrać się też do pobliskiego…

Hohnstein

Zamek Hohnstein
Zamek Hohnstein

Droga prowadząca do miejscowości wije się ciasnymi serpentynami. Dla kogoś, kto jest tu po raz pierwszy, może stać się atrakcją z dużą dawką adrenaliny. Auto zostawić można na łączce tuż przed samym Hohnstein lub na rynku pod zamkiem – oba parkingi płatne. Miasteczko jest bardzo urokliwe, zadbane, kolorowe. Natomiast zamek, cóż, nie jest brzydki, ale nie wyróżnia się też niczym specjalnym. Widać, że dokonano wielu przeróbek w czasach całkiem współczesnych. Mało zabytkowa wydaje się też wieża, na którą warto wejść, aby zobaczyć panoramę okolicy. Podobało mi się, że dziedziniec zamkowy tętnił życiem. Jakaś grupa turystów z zapałem uczyła się średniowiecznych tańców, kilka metrów dalej parę osób próbowało swoich sił w kowalstwie, ktoś inny malował… Na zamku można też przenocować w hostelu, jednak od wyboru tej opcji odstrasza świadomość, że w czasach nazistowskich mieścił się tutaj obóz koncentracyjny…

Hohnstein - widok na miasto
Hohnstein – widok na miasto

Saska Szwajcaria – podsumowanie

Każdy, kto kocha piękne krajobrazy, powinien koniecznie raz w życiu wybrać się do Saskiej Szwajcarii. Bastei mnie zachwyciła, mimo tłumów, natomiast Hohnstein oglądało się z przyjemnością, ale nie jest to wybitna atrakcja. Dużo ciekawsza jest twierdza Königstein, o której pisałem rok temu. Niestety, w Saksonii nie jest też tanio, nawet po sezonie parkingi wszędzie były płatne (w Czechach za darmo). Chciałbym lepiej poznać szlak malarzy, więc do Saskiej Szwajcarii na pewno wrócę. Gdybym jednak miał wybierać między czeską, a saską częścią Szwajcarii, bez wahania wybrałbym tę pierwszą. Wiem, jestem nieobiektywny, uwielbiam Czechy i o nich napiszę w kolejnym poście.

Saska Szwajcaria
Saska Szwajcaria

32
Dodaj komentarz

avatar
11 Comment threads
21 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
12 Comment authors
Hegemonjoujou~elżbieta~SzeleszczenieUltra Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
~jotka
Gość

Zazdroszczę wrażeń, jakie były Ci dane, jak zwykle polecasz cudne okolice i to z bardzo przydatnymi uwagami. Te dodatkowe opłaty są niestety wszędzie powalające, ale cóż, trzeba to zaakceptować lub siedzieć w domu… Spodobały mi sie te tańce na zamkowym dziedzińcu, super pomysł! Pozdrawiam 🙂

hegemon
Gość

Mnie też podoba się, gdy zabytek żyje, a nie jest tylko wielkim muzeum do zwiedzania. A czeską i saską szwajcarię szczerze polecam, ostatnio to moja największa fascynacja 🙂

~boja
Gość
~boja

Rzeczywiście, jest na co popatrzeć. Szkoda, że zdjęcia nie potrafią wszystkiego oddać, bo takie łażenie i płacenie za wszystko, trochę mnie odstręcza od popatrzenia osobistego…

hegemon
Gość

Rozumiem Twój punkt widzenia, niestety, zdjęciami wszystkiego się nie przekaże, chociaż amerykańscy naukowcy pracują nad rozwiązaniem tego problemu 🙂

~Ultra
Gość
~Ultra

Takich widoków nie da się zapomnieć, takich emocji związanych z przeżyciami również nie można zapomnieć. Pozdrawiam niestrudzonego podróżnika.

hegemon
Gość

To było jedno z najpiękniejszych miejsc, jakie w ostatnich latach widziałem, więc na pewno nie zapomnę 🙂 Pozdrawiam i dziękuję za miłe słowa

Ultra
Gość
Ultra

Tak mi spodobał się ten krajobraz, że postanowiłam rozważyć wyjazd oczywiście do czeskiej Szwajcarii. Pozdrawiam.

hegemon
Gość

Bardzo zachęcam do takiej podróży, dawno nic aż tak mnie nie zauroczyło…

~frytka
Gość

bo, drogi Hegemonie, panny młode nie do takich poświęceń i wyzwań są gotowe… 😀
piękne zdjęcia, jak zawsze, choć od patrzenia na niektóre odezwał się mój lęk wysokości… 😉

hegemon
Gość

Lęk wysokości mógł się tam kilka razy uaktywnić, to prawda 🙂 Wiem, wiem poświęcenie się panien młodych jest wręcz przysłowiowe 🙂

Ania
Gość
Ania

Przeglądam zdjęcia, podczytuję. Podoba mi się. Nagle widzę zdjęcie, a na nim grupa ludzi, jakiś prowizoryczny płotek i pan oparty o niego. Oczyma wyobraźni widzę, jak spada w przepaść. Ale nic, idę dalej. Kiedy nagle okazuje się, że kolejne zdjęcie również mrozi krew w żyłach, a mianowicie most na wysokościach. Masakra. Mimo że to tylko zdjęcia, to jednak zamarłam!

hegemon
Gość

Dla ludzi z lękiem wysokości, to może być problem. Chociaż mój kolega, który dzielnie towarzyszy mi w wielu wyjazdach – ma lęk wysokości i daje radę 🙂 Czyli nie może być aż tak źle…

mała-myśl
Gość
mała-myśl

Jakie cudowne widoki..
Jedno pytanie krąży mi po głowie.. dlaczego Japończycy robią tyle zdjęć? 😀 O nich mówi się, że robią ich najwięcej, że cykają je na okrągło.

hegemon
Gość

Wiesz, że nie wiem? 🙂 Może taka cecha narodowa, może złośliwość innych, ale prawdą jest, że jak widzisz wycieczkę, która cały czas robi zdjęcia, to na pewno Japończycy 🙂

~Eve Daff
Gość

Przepiękne zdjęcia 🙂

hegemon
Gość

Dzięki 🙂

~nemezis
Gość
~nemezis

Hegemonie, a ja wciąż jestem ciekawa, co Cię inspiruje w wyborze miejsc godnych uwagi?
Pozdrowienia zostawiam Wielkiemu Podróżnikowi 🙂

hegemon
Gość

Nemezis, zadałaś bardzo ciekawe pytanie. Trochę musiałem się zastanowić i sądzę, że inspirują mnie przede wszystkim: piękne zdjęcia krajobrazu oraz ciekawa, inspirująca opowieść. Będą to raczej góry, niż morze i raczej zadupie, niż znany kurort. I coś, czego jeszcze nie widziałem, o czym do niedawna nie wiedziałem. To są chyba podstawowe inspiracje 🙂

~nemezis
Gość
~nemezis

Nie zmienia to faktu, iż żeby trafić w to fajne miejsce, trzeba go na pewno poznać wirtualnie.
Potem już tylko zweryfikować własne wyobrażenia, które nabyliśmy czytając materiały na temat danego obszaru 😉

hegemon
Gość

Więc szukam wirtualnie takich miejsc do zweryfikowania 🙂

~Szeleszczenie
Gość
~Szeleszczenie

Witaj! Rzeczywiście po niemieckiej stronie trudno znaleźć bezpłatny parking. Widzieliśmy nawet parkomat na polanie w lesie. Nam się udało parkując wzdłuż drogi, bo oczywiście do miasteczka zakaz wjazdu (prócz mieszkańców i gości pensjonatów). My też zapłaciliśmy te 2 euro za zwiedzanie twierdzy, której nie było tj widzieliśmy te napisy na skałach : tu było cośtam, tu było cośtam innego. Moim zdaniem można śmiało obejść się bez tej atrakcji, bo z różnych miejsc dostępnych bezpłatnie widoki są podobne. Bastei jest bardzo ładna. My akurat nie spotkaliśmy tłumów. Uderzyło nas co innego: komercjalizacja Saskiej Szwajcarii. Chcieliśmy pozachwycać się pięknymi widokami w spokoju… Czytaj więcej »

hegemon
Gość

Niestety, jak coś jest popularne, to komercjalizacja będzie się wdzierać. Niestety. Pewnie można się wybrać na inne odcinki szlaku malarzy, zapewne jest tam znacząco mniej ludzi i komercjalizacji, ale moim marzeniem było zobaczyć Bastei. Teraz, kiedy zrealizowałem marzenie, mogę iść dalej :-). Dzięki za adres w Jetrichovicach – to jest bardzo dobre miejsce wypadowe prawie w całą Czeską Szwajcarię. Jak widzę, uroki Czeskiej Szwajcarii, nie tylko mnie wciągnęły 🙂

~elżbieta
Gość
~elżbieta

Kocham góry, właściwie kochałam zawsze. Są we mnie, bo z Nowosądecczyzny pochodzili moi rodzice. Mieszkam w Wielkopolsce, od kiedy po raz pierwszy pojechałam z dziadkiem na południe, nic, żadne morze najpiękniejsze nie jest w stanie mnie przekonać, że jest gdzieś lepiej niż w górach. Miejsce, które opisujesz jest dla mnie. Podobne trochę do Skalnego Miasta w Czechach. Tylko raz tam byłam w 2004 roku, ale przeżycia i widoki zapamiętam na zawsze. Podróż łódką po meandrach rzeki w środku skał, z wieloma niespodziankami, robiła wrażenie. Pamiętam też wyjście z groty, gzie każdy dostał przymusowy prysznic. Na pewno byłeś tam Hegemonie Podróżniku.… Czytaj więcej »

hegemon
Gość

Saska Szwajcaria bardzo przypomina Góry Stołowe, tą część, która znajduje się w Czechach. Zapewne piszesz o Adrszpachu. To najbardziej znane w Polsce czeskie skalne miasto. A teraz sobie wyobraź, że takich skalnych miast jest kilka w najbliższej okolicy? Taka jest właśnie Saska, jak i czeska Szwajcaria. Dziwię się, że obie krainy są mało popularne wśród Polaków…
A góry są piękne, każde góry 🙂

joujou
Gość
joujou

Za Bastei również należą się Tobie Hegemonie podziękowania -mimo lęku wysokości dałam radę i było cudnie 🙂 Z podziwem patrzyłam jak miłośnicy wspinaczki siedzieli sobie na szczytach skał, a widok na Łabę (Elbę) też piękny. Niestety bardzo żałuję, że nie zdążyliśmy do twierdzy. Nas najpierw zaniosło do Bad Schandau, to taki kurort uzdrowiskowy i tam spędziliśmy 2godz. Nasze skalne miasto zaliczylismy już sporo lat temu, Adrszpach dwukrotnie. Jednak Czeski Raj jeszcze warto byłoby zobaczyć. Właśnie przejeżdżaliśmy przez miejscowość Malá Skalá , która może być świetną bazą wypadową. Tak tam superowsko, że aż się zatrzymaliśmy, by popatrzeć i cyknąć parę fotek.… Czytaj więcej »

~Szeleszczenie
Gość
~Szeleszczenie

W okolicach Adrspachu polecam też kriżowy wierch. Jest to niewielka góra, gdzie w skale są wyryte stacje drogi krzyżowej. Niektóre są zachowane, po części są tylko prostokątne miejsca w skałach. Pewien obszar jest niedostępny ze względu na gniazdowanie ptaków. A w Adrspachu większość turystów gna w skały, my polecamy wypożyczenie za niewielką kwotę małej wiosłowej łódki. Leniwe wiosłowanie po cudownie lazurowym jeziorku było dla nas wspaniałym odpoczynkiem. Synek przy piersi też się ukołysał do snu. Sielanka rodzinna.
Mieszkaliśmy w Teplicach nad Metui nr 112 u pani Moravcovej. Państwo bardzo mili. Secesyjna willa z pianinem. Ech, przyjemnie było.

hegemon
Gość

Byłem kilka razy w Adrspachu, ale nigdy nie wybrałem się na Kriżowy Wierch. Natomiast pojechałem do Novego Mesta nad Metui i byłem zachwycony.

Close Menu